روزهايي را گذراندم كه كشنده بود. شب هايي كه صبح شد و تحمل هر دو را نداشتم. شايد يك ماه؛ كه سالي بر من گذشت. سالي سخت، گنگ و سرد. سرشار از اضطراب و فشار. حتي حالا هم مطمئن نيستم كجاي اين سال كبيسه ايستاده ام. اما يك چيز را خوب مي دانم؛ هر جا كه هستم يك پله بالاتر از ديروزم. مثل بوفي روي شاخه اي كه از ديوارِ هر روز بلندتر است. بوفي كه فقط بالاست. و خوب مي داند كه پسِ هر روز شبي ست. مي فهمد همه چيز گذشتني ست (چقدر اين جمله سنگين است برايم)! ياد گرفته پنجه هايش نمي توانند همه چيز را تا بالاي شاخه بردارند. ديده كه شاخه ها مي شكنند..
ديگر در بندِ "اگر نشود" ها نيستم. خوش است، هر چه شد و هر چه نشد. (شايد ادعاست، و شايد زيادي بزرگ؛ هر چه هست، مي فهمم!) ديگر از زندگي كردن هم نمي ترسم. دستش رو شده برايم. و حالا، تنها دو، سه درد برايم واقعا درد است. و تنها يك چيز، خوش. هنوز از ديدن مادري كه كودكش را در اين سرماي نوپا روي پا مي نشاند و از نامرديِ ما .... بگذريم. تنم كه مي لرزد مي فهمم چه بي دردم! تو هم به دردت خنديده اي؟

  چقدر خوش گذشت آن لحظه كه فهميدم هر چه ساختم كشك بود! وقتي لِه شدم و لذت مي بردم. وقتي صدايي بلند مي گفت: دانستي؟؟ و دانستم. و مي دانم..
وقتي در كمتر از چند دقيقه، ناچار شوي از دلبستگي هايت، هر چه كه هست، بگذري و قبول كني "زندگي همين است." وقتي كنار نيايي و "پيش خودت" كم بياوري. آآخ كه چقدر سخت است اين آخري! باختن. به خود باختن..
ولي با اين همه، باز تهِ دلم شاد است. انگار سينه ام بزرگ شده. انگار از هر چه بر سرم آمده خشتي ساخته ام و يك پله بالا رفته ام. نه كه بهتر شوم. قدم بلندتر شده. در خيابان هاي شلوغ تر هم كه راه مي روم سرم در سرها گم نمي شود..

  دوست نداشتم اين نوشته خوب تمام شود! اما شد... پس بگذار با تو كه خوب تري تمامش كنم. در تمام روزهاي سختم كه كسي ندانست و نخواستم بداند، تو كنارم بودي. با صدايت، تمام قد در كنارم ايستادي و در خسته ترين روزهايم نازم را كشيدي. تنم را كه خسته بود به قلب بزرگت تكيه دادي. آرام شدم. دانستم دلي كه برايم مي زند، مي گيرد، تنگ مي شود، آنقدر بزرگ است كه برايش تمام دردها را بميرم. دانستم آن كه تو را آرامِ قلبم آفريد چقدر دوستم دارد. و دانستم تنها مي توان به او دل سپرد و ايمان داشت. دانستم زير پايم محكم است وقتي نگاهم رو به آسمان باشد! و دانستم نگاهش را چه با لبخند و چه با اخم، دوست تر از هر چيز مي دارم.